hayalet(t)im sadece ben..

2007-06-06T11:54:00.000+03:00

eeey cidi yalan dünyaaa :)))

2007-04-21T14:05:00.000+03:00

"ayağının sesi gelse de sevgili sen hiç gelmesen"

duyunca çok arabeks gelebilir size ama ben sevdim

...

selamlar buarada uzun zamandır virane gibi sitemiz
inşallah bundan sonra gelen giden çok olur.

2006-10-15T02:03:00.000+03:00

hayırdır inşaallah..ben nete girdim bir de utanmadan buraya yazı yazıyorum..töbe tanrıma:) eh biliyorsunuz giremiyorum nete, aslında girmiyorum..sıkılıyorum..okul bitti derken bir de iş yerinden sunum hazırlamam için mail aldım, üff ya işte bile ödev veriyorlar:) neysem işte sahura kadar bununla uğraşayım derken siteye hiç bir şey yazılmadığını gördüm.. ben yazmıyorum diye diğerleri de mi yazmıyor ne:P aslında hep bu tasarımdan, ilk günden beri hiç beğenmedim güya ben seçtim ama bir türlü de değiştiremedim.. şimdi ben yine saçmalıyorum da neden yazıyorum da bilmiyorum.. haftasonunu ":" ile geçireyim derken, kendileri playstation turnuvasında başı çekiyor şu an:( aslında kafama şu takıldı neden kızlar kendilerine bir soru sorulduğunda -tabi manitası tarafından- hiç gerçek cevabı vermezler de, tam tersini söylerler hı? bir de bir de şu erkekler her şeyi hisseder mi he? tam ben onu çekiştirirken bir de yanıma gelip, napıyon demez mi, hadi dedi; yazdıklarımdan hiç birini üstüne alınmadı bir de.. neyse işte... ben ve ironilerim işte, hiç değişmez ki.. tıpkı sahuru beklerken beck's bardağından su içmem gibi bir şey işte..
eyvallah...

2006-07-15T11:30:00.000+03:00

"Unutmak için hatırlıyoruz her defasında hayatı. Sen!.. Karanlıkta yüzüme çarpan türkü!.. Mağrip uzağı bir bakış kondurmuş kaygan sevdalarına hazan. Özüne ev sahipliği yapan mahcup yüreğim sorar sana: Sükuttan gayrı ne paklar beni? Tüm ilk sözleri sen al; ol gibi, oku gibi, aşk gibi... Son sözü ben örterim üzerime; öl gibi..."

2006-07-03T12:20:00.000+03:00

Bir temizlik mevzusu bu kadar mı yorucu olur ?o taşınıyor şu eczanesini taşıyor belki bizim de işyerimiz taşınacak derken taşınma sırası “ailecek taşınmaya”= evcek taşınmaya geldi işte. Tamam İnsan hevesleniyor ya... yeni bir ev ne bilim koltukları şuraya, masayı buraya hayır anne onu atacağız yerimiz yok ile başlayan tartışmalara ve heyyyt ben attırmam hiçbişeyimi diyen bir anneye ... ne bilim hevesleniyosun işte. bir de aa ne güzel herşey temizcecik yeni bir eve gidiyosunuz diyolarda bizde hevesleniyoruz amma velakin işin baya bi külfeti varmış (hem de nasıl). Kapı pencere yerler ee bu inşaattan çıkmış bir apartman canım. öyle eşya yok diye de temizliği kolay diyenler gelin görün halimizi. Elimiz kolumuz kalkmaz oldu üzerimizden tır değil tırlar trenler v.s.geçmiş sanki. Ya tamam evde de yapıyoduk bu işleri;) ama bu başka... aklıma şey geldi kareteci çocuk diye dizi sinema vardı yani 3 adet çekildi bu filmden. Eski bir film.2 kelime... Çocuk dayak yiyor falan sonra japon bi dede çıkıyor kısa boylu, çekik gözlü diye dalga geçiyorlar pis ırkçılar... adam yaşlı ama bütün adamları dövüyor ee güç bilekte değil burda (eliylen kafayı gösterirken ki sahne). Aa hayrandım bir el sallayıp bir de bacak, adamları yere seren tiplere (cüneyt arkın dışında; o uçuruyor adamları alanı farklı ). Eski japon filmleri seyrederdim bir ara. Adamın tek kolu kopardı adam diğer koluyla devam ederdi dövüşmeye öff ne günlerdi. Neyse konuyu dağıtmayayım. Danyılsan bu japon amcadan karateyi öğretmesini istiyor. Ben ilerde iyi bir karateci olmak istiyorum da diyor. Tabi bi yandan da sevdiği kıza da rezil olmak var. Bu işi öğrenip (çocukları dövmesi) kendini koruması lazımdı evet... neyse bay miyagi ilk olarak neyi öğretiyor bilin: şudur cilala parlat hadisesi. Çocuğu araba galerisine götürüp hepsini temizleyip cilalıyacaksın diyor. Çocuk şaşırıyor ama yapıyor. Sağ elle cilala sol elle parlat. Neyse çocuk anlamıyor falan filmin sonunda jeton düşüyor tabi daha küçük bir çocuk öyle bir ara adam onu kullandı sanıyor ama bu hareketler sayesinde kendine gelebilecek hareketlere karşı koruma tekniğini farkında olmadan benimsemiş de oluyor. Off be zekaya bak işte. Bizimle alakası şu; biz bunun anteramanını oo o kadar çok yaptık ki. Bi bay miyagi olsa bizi takdir ederdi ve bi musabaka olsa (öff bütün adamları fırlatırdık) yani bütün hareketleri engelleyebilirdik özetle nerde kıymetimizi bilenler? Neyse çok yorulduk ya! Bu kadar.

2006-06-28T08:33:00.000+03:00

çocuktuk... sonra neden büyümek istedik?

2006-06-27T13:32:00.001+03:00

Dün yüreğime bulutlanan çöreklenen tüm hüznü salmaya yada geride bırakılan bir “ben” için uzaktan şöyle bir bakmaya belki el sallamaya belki acımaya en müsait zaman dilimiydi; vapurdaki dakikalarım... Deniz havası bana yarıyordu. Şöyle ki; Hava kararmıştı, millet daha yeni çıkıyordu gezmelere...Eminönü üsküdar hattı tercihimdir her zaman... belki Kadıköy bazıları için vazgeçilmez olabilir ya ben nerdeyse 2 aydır uğramadım oraya....öyle de aramıyorum gideyim diye. Sırf üsküdara denizden yanaşmak ve bu arada seyretmek için 20 dk boşuna bekledim vapur saatini. Beklerken 2 küçüğün konuşmadan yaptıkları muhabbeti izlemekten kendimi alamadım. Biri türk diğeri ise arap. Tabi onlarda dil farklılığı yok. Bebekçe ortak dil. Bıcır bıcır oynuyorlardı. Bir tek onlar gülümsetebildiler o halimde. vapur yanaştığında hızlı adımlarla ön safa geçerek vapurun balkonunda yer kapabildim.Yanımda bir çift turist...sonraları konuşmaları can sıkıcı bir melodiye dönüşmeye başlamıştı. Aslında Sessizliği tercih ederdim. Ama beni fanusumdan çıkaracak bir durumları da yoktu Yanlarında ufacık kalmıştım maşallah onlar iri, boylu poslu oluyorlardı da zaten büzülmüşüm, dalmışım gitmişim tükenecek gibiyim.
Aklıma bir arkadaşın hatırlattığı şu söz geldi. Kime ait olduğunu unuttum ve yanlış yazdıysam özür diliyorum, hatırladığım kadarıyla “Ney sesi ne hislendirir ne de içlendirir, ney sadece hiçlendirir” di. Evet bir de ney sesi olsaydı benden bir hatıra bile kalmazdı geriye ama hiçliğin sesi kadar görüntüsü de olabilir.
(Sesli) Düşündüm de (burayı herkes anlamasa da olur)
“sensiz bu şehrin tadı yok
göçmen kuşları bekliyeceğim.” eyvallah

2006-06-25T13:52:00.000+03:00

kimse beni merak etmiyor biliyorum, ya da artık merak etmek istemiyor. herkes bana kızıyor bunu da biliyorum peki ben şimdi kime kızayım onu da bilmiyorum. herneyse...
internete artık girmediğim için hiç bir şey yazamadım, inanın uzun zamandır ilk defa giriyorum ve hemen bir şeyler yazıyorum. ve aslında sanal denilen arkadaşlıklar bizde yok desek de biz bunu aştık gerçek biziz desek de bir net bağlantısı yokluğunda hiç görüşememek beni oldukça üzüyor, demek sanal dünya gerçek hayata geçmesi için ille de bir kablo bağlantısı gerekiyormuş diyorum. aman aslında benim hiçbir şey bildiğim yok ya saçmalıyorum. peki sevgili ve benim GERÇEKTEN sevdiğim arkadaşlarım ben neden yoktum, nerelerdeydim??
şu an finallerim bitti toplam 13 ders aldım ve sabah akşam demedim çalıştım ve bir çoğunu geçtim bir kaç tane uyduruk dersim bütünlemeye kaldı, onları da bu 2 hafta içinde vereceğim inşaallah... ve aksilik çıkmazsa okulum gelecek ocak ayında biticek. buna ben seviniyorum gibi, aslında çok da sevinmiyorum çünkü bilmiyorum ne yapacağımı. bilenleriniz vardır mesala faruk gibi, yazı yazmayı bıraktım nedeni ise yazmak için bir sebebim yok. hayat ile sorunu olan insan yazı yazar, benim sorunum yok, yazacak bi şey bulamıyorum. inanın çok uzun zamandır ilk defa buraya bir kaç cümle yazıyorum, girdiğim sınavlar hariç:) okulum 7 Temmuzda bitiyor. 10 Temmuz saat 14:00'de de mezuniyetim var Göztepe Kampüsü Spor Salonunda hepinizi bekliyorum, gerçi bi şey olmayacak, saçma bir şekilde kepler havaya yapcaz ama olsun adettendir.
öyle işte istanbul'a geleli 5 yıl bitmek üzere ve ben şaşkın bir haldeyim, bu kadar zaman ne çabuk geçti inanamıyorum ve belki çok kısa süre daha burda kalacağım sonrasını bilmiyorum...
garip oldum şimdi, herneyse.. iyi bakın kendinize, ben hiçbir şeyi unutmadım bunu da bilin...

2006-06-19T18:22:00.000+03:00

zaman ne kadar çabuk geçiyormuş değil mi?

2006-06-02T12:03:00.000+03:00

şu liselerin meşhur pilav günleri vardı ya... ee bizim okulun yani kadıköy imam hatip lisesinin de uzun zamandır süregelen bi pilav günü mevcuttu hali hazırda. efendim zaman değişiyor her şey değişiyor (ee tabi çelikte değişiyor, neyse:) ve adımlarına ayak uyduruyoruz çok şükür elimizden geldiği mecalimiz yettiğince... :) işte velhasıl pilav günümüz bu sene su böreği günü olarak değişikliğe uğramış. ee yıllardır içimiz dışımız pilav oldu. millet gidince yerlerde batıyo kardeşim, çocuk gibi döküyolar daneleri yerlere. plastik çatalla ancak o kadar oluyor ya! o da maharet gerektiriyor öle demeyin:P iyi oldu. böle derli toplu mis gibi su böreğini yer bir kaç eski dosta selam verir hal hatırlarını sorar geliriz dedik. aslında hatıralarımızda eski günlerin bi tekrarını canlandıralım yeter, bir eski sima bile bir zaman rüzgarını salıveriyor hayallerimize. aslında okulun kapıları herkese açık. (gelin beleşten:) hoş burdan bu yazıyı okuyan arkadaşlarda elimin parmakları kadar varmı onu da bilmiyorum:) olsun biz söyliyelim de.
ne demişler;
çağrıldığın yere erinme
çağrılmadığın yere görünme.

hoşçabakın zatınıza.

Yer: Kadıköy İmam Hatip Lisesi Bahçesi
Saat:16.00

2006-05-30T12:52:00.000+03:00

ben de da vincinin şifresini çözmek istiyorum. gitmek istiyorum. bakın işte şuraya tam şuraya yazıyorum bu filme gidemiyeceğim.
insanlar beni anlamıyorlar gibi bazen, hoş bişeyde söylediğim yok.
öyle şifresiz bir hadise benimki. nerde bizde öyle şifreli muhabbet...
neyse, bol güneşli günler herkese...

(ayrıca burdan kamile teyzeye selam yolluyorum.)

2006-05-30T10:52:00.000+03:00

ŞİİR VE DUA

Böyle ol böyle söyle...
Öğrenelim şu duayı

Yol boyunca
Beşikten başlayıp
Mezarlara kadar

Önce besmele
En güzel kelime

Allahım
Niçin halkettinse beni
Kalbime söyle iyice
Engellerden arınsın yolum

Allahım
Nasıl pırıl pırılsa
Güzelse sevdiğin kulların
Öyle güzel kıl beni

Allahım
O güzeller güzeli
Hangi iyilik diledi senden
Dilerim ben de öylelerini

Allahım
Peygamber efendimiz
Hangi şerlerden sığındıysa sana
Upuzak tut benden de onları

Allahım
Yol boyunca
Tarih boyunca
Başıboş bırakma bizi

Cahit ZARİFOĞLU (1930-1987)

2006-05-09T12:59:00.000+03:00

Herkes diyor ya “amaan yaz gelmeyecek bu sene”
Baharın işte bu huyu güzel; şaşırtması... geçen yıl böylemiy miş? doğru mevsimler değişiyor her geçen sene...tamam bu mevsimlerde ne giyineceğini bilemiyor insan.Ama üşümek, terlemekten idealdir benim için :P kuşlar nasıl güneş görünce seriliyolar sende otur ısın güneşin altında. mis gibi yürüyüş yap:) bir yerlere gitmek için planlar da yapabilirsin. benim içinde; yapmasamda plan yapmak güzeldir.
dün yağmur da vardı; yine tatlı mı yağdı bilmiyorum; çünkü ne ben onu ne de o beni yakalayamadı.

2006-05-09T09:36:00.000+03:00

İLK BULUŞMA

Biriktirilen tüm hayatlar bir kelimeye akıyordu. Harf harf meşk ediyorduk anlamı. Bu kelimenin bereketi ile büyüyorduk. Büyüleniyorduk bütününün zerresinden bile...adına yapılan tüm dua ve şükür dilimize tatlı bir şerbet veriyordu.
Zaman olur üzülüyorduk ve bazen bildiklerimizde bile yalnız hissediyorduk Yalnızlar hep ilgimi çekmiştir. O yüzden ilgimi çekmişti; O hep yalnız gibiydi, onu tanıdıkça hayran kaldım; hâlâ aşkı ayrılıkla lezzetlendirişine hayranım, sesine nefes olup aynı iklimde buluşmalıydım. Anlamak için konuşmam gerekirdi.
heyecanlıydım, dudaklarımdan düşecekti tüm hikayeler
Bir “hu” tüm bedenimden hayatıma akacak ve sanki hasta kalan yanlarım iyileşecekti
Sesi merhem olacaktı ve bir efsun.... isteyerek büyülenecektim.
İzin verse ; konuşacaktım hiç bıkmadan, görünen o köprüden geçmek için hiç durmadan koşacaktım.
Şayet izin verse bana , kabul etse bir nefeslik cürmümü ah...
Bir “hu” desem her şeyi anlatmış olacaktım
bu halimle konuşmayacaktı .
Aceleci ve Sarhoştum biliyorum

"Aşk & Ney"

2006-05-03T13:29:00.000+03:00

Bunlar en güzel pardonlar olmalı. Onlar “Gökhan Özcanın Pardonları”... hayatın her yerine her köşesine tutturulacak belki her anın sonuna eklenebilecek pardonlardan. Alışılmadık olanlardan. bizim ve başkalarının yerine de söyleneceklerden biraz;
umursamadan denilen “pardonlar” bunlar ama gevrekçe denilenlerden değil tabi.

-pardon söylediğim telefon numarasını lütfen bi yere kaydedin, hayatta başka hiçbir numaram yok çünkü!

-pardon kendimi bir yağmur damlası gibi hissettiğim birgün çatınızdan damlayabilir miyim?

-pardon söyleyemediğiniz bütün o sözler kulağımda çınlıyor?

-pardon geçmişimi arıyorum buradan geçti mi?

-pardon, bakın ben ağzımdaki baklayı çıkardım, şimdi sizde lütfen kulağınızdaki fasulyeyi çıkarın!

-pardon, bütün ağrı kesicilerinizi denedim vız geliyor kalbime!
...
ben böyle naif söyleyemezdim herhalde.

2006-05-01T16:49:00.000+03:00

Cami avlusu...
Serin esiyor kubbe altında hayat
ve gölgedeyim; bu alemin yalnızlığının gölgesinde
bırakılmış gibi...
Taş duvarlarda yankılanıyor sesler
Çocukların ve kuşların kanat çırpışları birbirine karışıyor
Ve şadırvanın köşelerinde
Alınlarından aksediyor suya parıltılar.
Seyrediyorum çağrıya uyanları
Huzurdur yüzlerindeki alamet....

Eski bir sütun gibi zamana dayanmışım
Dünü bugünü ve yarınıyla insan var
Üç mekanın boyutu düşmüş üzerimize
Üçüncü elma benim, seyrederken...
Sonumuzu seyrediyorum
Bak nasıl da takip ediyor peşimizi ölüm
Sessizlik mührü ölüm...
Orada soğuk gelmedi bana ölüm.

2006-04-25T13:09:00.001+03:00

merhaba
uzun zaman oldu gelmeyeli brown bu aralar yoğun galiba bugs ve bende canımız babamızın sağlık problemleri yüzünden gelemedik çok şükür şimdi iyi sonrasında bahar göz kırptı bize belki bahar yorgunluğu ...ha bi de sobelenmiştik oyun da bitti galiba oyunbozan biz olduk bu sefer bi de çanak çömlek patladı vardı onu çok severim ben yani o durumu... belki çanak çömlek patlamıştır faruk yücel...

2006-04-05T10:46:00.000+03:00

sen şimdi bu evi beğenmezsin
camiye uzak dersin çarşıya uzak
doğrudur, uzaktır, durmadan uzak
dur bakalım sen kimsin...

topa vurmak için o kadar açıldı ki
topu bulamadı bir daha,
diyorum ben insana;
şaşırmayan ne bilsin.

Kur'an okunurken susuyor herkes
geçiş üstünlüğü onundur çünkü.
bütün çiçekleri otobüs tutar,
diye yazmışım koklayıp gülü.

bu sessizlik, oturanları bile yoran bu
selviler, şiirler, çiçek sesleri...
geldik gidiyoruz kimin gücüne
gitmek dedim, değil mi...

ibrahim tenekeci

2006-03-25T17:20:00.000+02:00

zaman geçtikçe, hayat kavramının ne kadar da basit olduğunu anladıkça ve her geçen gün uzak kaldıkça her şeyden çoğu şeyin anlamsız olduğunu farkediyor insan. yazmak istediğim ya da yazmak zorunda olduğumu düşündüğüm tüm cümlelerim ağırlığı altında ben inatla sen uyurken penceremde içilen bir dal sigara eşliğinde havaya yazıyorum cümlelerimi gecenin karasına bulaşan dumanımla... ve çokça şey bilmediğimi anlıyorum ve biliyorum hala vakit var, kağıt ve kalemim bekleye dursun. kelimeler doğacak elbet ve gün ışığı ile aydınlanıp; seni, beni, hepimizi aydınlatacak..

yazmak.. yazmak.. yazmak..

sanki yaşamın bir sırrı varmış gibi ve ben o sırrı bulacakmışım da tüm perdeler kalkacakmış gibi geliyor.. her geçen an daha çok heyecanlanıyorum ve ben bu sırrın peşinden koşarken hoşça bakın zatınıza...

2006-03-20T18:09:00.000+02:00

"Anlaşılmaz cümleler kurup, -de ve -da ları dahi anlamında ise kelimelerden koparıp, canımın istediği yerlerde noktalama işaretlerini cömertçe dağıtabilir, her noktadan sonra inatla küçük harfle başlayabilirim. kelimelerin suretlerinin ardındaki anlamlarının ağırlığı ile durduğum yerlerde cümlemi ... (üç nokta) ile bitirebilirim. canım sıkılırsa .. (iki nokta) koyarım, kimilerini çok rahatsız etse bile.. devrik cümlelerimin içinde kurallara uygun bir cümle kurdukdan sonra ise gururla . (nokta) yı tam isabet vurabilirim kağıdıma. sorularım can sıkıcı olmalı ve ? (soru işareti) nin arkasına saklanıp, cevaplara karşı gözlerimi kapatıp susabilirim. bitmek bilmeyen cümlelerimi , (virgül) ler ile bir sıraya sokup, - - (kesikli çizgi) arasında istediğim gibi, kocaman gözlerimi kapatıp, çığlık atabilirim. diğer noktalama işaretleri sırasını bekler, durur...

Ve soğuk bir kış günü ; (noktalı virgül) olup, : (iki nokta üstüste) ye aşık olabilirim.

Bırakın tüm cümleler anlamsız kalsın şimdi..."

anlatmak istediğim böyle bir şey ya da alakası yok bilmiyorum. her neyse ASK (anorganik sınai kimya) dersinde yazmıştım, mükemmel olmasını bekleyecek değilsiniz ya:)

2006-03-20T17:50:00.000+02:00

yeni bir makyaj ile tekrar karşınızdayız. faruk'un sitesini görünce bizimkini de değiştirelim dedim, eh pek muhterem arkadaşımız bizi kırmadı ama aceleye getirdiğimiz için içime çok da sinmeyen bir tasarıma karar kıldık. şimdi bakıyorum da beğenmedim cidden, bir ara tekrar değiştirsek iyi olur kanka:)

herneyse aklımda olan milyonlarca plan projeyi yine gerçekleştiremiyorum çünkü evden nete giremiyorum şu an da evimin bir alt sokağındaki kafedeyim, internet cafeye gelmeyeli baya olmuş, garipsedim neyse ki içerde internete girenlerin hepsi mahallenin çocukları:)

gelelim daffy duck'ın dediklerine... biraz hak veriyorum aslında, inşaallah elimizden geleni yaparız hadi benim bahanelerim var da bob ve bugs ne yapıyor bilmiyorum:P bize öncülük edip güzel şeyler paylaşmasını istiyorum daffy'den..

bakalım biraz sonra yazdığım yazıyı beğenecek mi:)

2006-03-16T12:10:00.000+02:00

evet efendim sonunda iki kelam etme fırsatı verildi bize sağolsunsunlar, eskikliğini göstermesin tanrım.

bu zaman kadar bekledim efendim, iki satır doğru düzgün bir şeyler yazarlar diye amma malesef boşa kürek çekmişiz. efendim bendeniz ister ki gençlerde duygularını düşüncelerini açıklasın, güzel güzel bişiler yazsın. ama güzel efendim nerde bunlarda bu his yoğunluğu. kral fm dj leri gibi ve sanki gece sabaha karşı bir program yapiyolar, öldüm bittim yani. sonunda iş başa düştü dedim, halkımın beni göreve çağırdığını gördüm, görevden kaçan şöle böle olsun dedim ve işte sağ tarafıma yaslanıp artık daha dikkatli bir şekilde sizleri izliyor olucam. bekleyin beni efendim...

2006-03-13T08:44:00.000+02:00

hayallerim hep başkaları içindi. Aslında kolay olanda buydu. mesela; birilerinin mutlu olduğunu düşünebilir ve buna sevinebilirdim. ama kendi adıma böyle bir hayal kuramazdım.herşey bitmeye mahkum iken; mutluluğun en korkunç anı bitişiyken; farkına bile varamadığım mutlu anlarımda yani şekillendirirsek; uçarken kanatların koparılması gibi bişey olur.Anın kıymetini bilmeden başlamadan bitirmek gereksiz belki. belki değil belki kesinlikle öyle.Aslında bir yalnızlık tünelinin başlangıcı... her halükarda bütün savaşlarda ön safhadayım ve tek başıma. galiba bunun adı başka bir şey olmaya başladı...galiba.
hayallere en çok yakışan ebedi mutluluk olmalı; çünkü onda kurulan hayaller önce bir dua niteliğindedir. belki diğerleriyle farkı bu.

2006-03-11T18:31:00.000+02:00

fakatlar... amalar.... lakinler... ne kadar da çok hayatımızda... iki cümlenin kavuşmasına mani mutlaka bunlardan biri oluyor. ürkek kelimeler baskın olanlar karşısında saklanıyor ve böylece söylenmesi gerekenleri susuyoruz. susmalarımız heybemizde biriktirdiklerimiz haline dönüşüyor ve yük gittikçe ağırlaşıyor ...
bazen her şey dünde kalsa da bi müzik ya da başka bişey sizi sizden ediyor bu güne dair hiç bir şey kalmıyor...
bir el size dost gibi sarılırken kırıyor, Bazen eller kırgın yanlarınızı sarıyor
neyse leri seviyorum ve aman ah edip boşveriyorum o zamanlarda.
perdeyi kapatıp içeri geçiyorum.

2006-03-06T15:24:00.000+02:00

"Allah bana yeter! O'ndan başka tanrı yok. Hep O'na dayanmış O'na güvenmişimdir ben; çünkü O'dur en yüce hükümdarlığın Rabbi."

Tevbe/129